சமீப பதிவுகள்

அல்-கய்தாவிலிருந்து பிரிந்து செல்வதாக சிரயாவின் அல்-நுஸ்ரா அறிவித்துள்ளது

நீண்ட நாட்களாக எதிர்பார்த்த அறிவப்பை, ஜபாத் அல்-நுஸ்ரா (என முன்பு அறியப்பட்ட)வின் தலைவர் அபு முஹம்மத் அல்-ஜுலானி நுஸ்ரா கலைக்கப்பட்டது என அறிவத்தார் அதோடு மட்டுமல்லாமல் ஜபாத் ஃபத் அல்-ஷாம் என்ற பெயரில் ஒரு புதிய அமைப்பை உருவாக்கி இருப்பதாகவும் இது அல்-கய்தாவுடன் இனிமேல் சார்ந்து இருக்க போவதில்லை எனவும் அறிவித்தார். இந்த அறிவிப்பு எவ்வித ஆச்சரியத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை ஏனெனில் இந்த அமைப்பிற்கு உள்ளிருந்தும் வெளியிலிருந்தும் அல்- கய்தாவிலிருந்து பிரிந்து செல்வது குறித்தான பேச்சுக்கள் பல மாதங்களாக தொடர்ந்து நடைபெற்று வந்தது, இந்த வாக்குவாதம் ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ் ற்கு எதிராக சர்வதேச கூட்டுப்படைகள் உருவாகி இருப்பதன் காரணத்தாலும் நுஸ்ரா முன்னனிக்கும் அஹ்ரார் அல்-ஷாம் போன்ற இதர ஜிஹாதிய குழுக்களுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட பதற்றத்தின் காரணத்தாலும் அதிகரித்துள்ளது. உண்மையில் நுஸ்ராவிலுள்ள பல முக்கிய புள்ளிகள் நீண்ட நாட்களாகவே இந்த பிரிவை கோரி வந்துள்ளனர்.அதில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கவர் அபு மர்யம் அல்-கஹ்தாணி. இந்த வாரத்தின் தொடக்கத்தில் ஜபாத் அல்-நுஸ்ராவின் (ஷூரா கவுன்சில்) ஆலோசனை மன்றம் அல்-கய்தாவிலிருந்து பிரிவது என்ற முடிவு எடுத்துள்ளது என்றும், அதன் அறிவிப்பு வெளியாக இருப்பதாகவும் செய்திகள் வெளியாயின.

அதன் அறிவிப்பை ஜுலானி சிரயாவில் ஜிஹாதிற்கு பங்களித்த அல்-காயிதாவின் தலைவர் அய்மன் அல்- ஜவாஹிரிக்கு நன்றி செலுத்திய வண்ணமாக தொடங்குகிறார். எந்தவொரு அமைப்பையும் விட உம்மத்தின் நலனிற்கு அதிக முக்கியத்துவம் தர வேண்டும் என்ற ஒசாமா பின் லாடினின் வாக்கியத்தை வலியுறுத்தும் வண்ணமாக ஜுலாணி தொடர்கிறார். இந்த பிரிவு  அல்-கய்தாவின் உடன்பாட்டினை கொண்டு  சுமூகமான முறையில் ஏற்பட்டுள்ளது என்றும் அதிலிருந்து உடைந்து வெளியேறவில்லை என்று தோற்றம் அளிக்கும் வகையில்

இந்த அறிவிப்பில் வாக்கியங்களை மிகவும் ஜாக்கிரதையாக தேர்ந்தெடுத்து உபயோகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அல்-ஜுலானியின் வலப்பக்கத்தில் அபு அல்-ஃபராஜ் அல்-மஸ்ரி மற்றும் அவரது வலப்பக்கத்தில் அபு ‘அப்த் அல்லாஹ் அல்-ஷமி அமர்ந்திருந்தனர். அஹமத் சலாமாஹ் மப்ரூக் என்பது அபு அல்-ஃபராஜின் இயர்பெயராகும், இவர் ஒரு எகிப்திய அறிஞர் ஜனவரி 25ல் நடந்த புரட்சிக்கு பின் சமீபத்தில் இவர் விடுவிக்கப்பட்டார். அதனை தொடர்ந்து உடனடியாக 2011ல் சிரய புரட்சி படையினருடன் இணைந்து கொண்டார். அல்-நுஸ்ராவின் ஒரு மூத்த சட்ட ஆலோசகர் அல்-ஃபாஜ் என்று பல ஆய்வாளர்கள் கருதுகிறார்கள். அப்த் அர்-ரஹீம் ‘அடூன் எனவும் அறியப்படும் அபு ‘அப்த் அல்லாஹ், அல்-நுஸ்ரா ஷூரா கவுன்சிலின் ஒரு முக்கிய உறுப்பினர் மேலும் அவர் ஒரு முக்கிய சட்ட ஆலோசகராகவும் திகழ்ந்தார். இவ்விரு மூத்த சட்ட ஆலோசகர்களுடன் கேமராவின் முன் தோன்றிய அல்-ஜுலானி இந்த முடிவு சந்தர்ப்பவாத சூழலால் அல்லாமல் முழுக்க இஸ்லாமிய நலனுக்காகவே எடுக்கப்பட்டுள்ளது என்று விவரித்தார்.

சிரியாவில் ஷரீ’ஆவையும் நீதியையும் நிலைநாட்டுவது, சிரியாவிலுள்ள ஜிஹாத் அமைப்பினர் அனைவரையும் ஒன்றிணைப்பது, சிரிய புரட்சியை பாதுகாத்து தொடர்ந்து அதை மேற்கொள்வது மேலும் முஸ்லிம்களுடைய நிலையை உயர்த்த அனைத்து தேவையான உதவிகளையும் செய்வது என இந்த புதிய அமைப்பின் குறிக்கோளாக  அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த பிரிவுக்கு பின்னால் பல நோக்கங்கள் காரணமாக அமைந்தது. அதன் முதன்மையான காரணமாக வெகு காலமாக நுஸ்ரா அதன் சர்வதேச அளவிலான ஜிஹாதிய எண்ணம் கொண்டிருத்தல் மற்றும் அல்-கய்தாவுடனான தொடர்பின் காரணத்தால் இதர புரட்சி குழுவினரால் வெகு காலமாக தனிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சர்வதேச தன்மை கொண்ட அல்-காயிதாவின் அரசியல் மற்றும் ராணுவ நோக்கமுடைய அல்-காய்தாவின் ஒரு அங்கமாக இருந்த காரணத்தால், அல்-நுஸ்ராவிற்கு சிரியாவிற்கென ஒரு செயல்திட்டத்தை வகுக்கும் நிலை மிக குறைவாகவே இருந்தது.

இரண்டாவதாக, ஒரு “தீவிரவாத குழு” வாக அல்-நுஸ்ராவை சித்தரிக்கலாமா வேண்டாமா என்று பிராந்திய சக்திகள் அல்-நுஸ்ராவின் நிலை பற்றிய கேள்வியில் தீவிரமாக உள்ளனர். இந்த கேள்வி மிகவும் முக்கியம் வாய்ந்தது ஏனெனில் வெளிநாட்டு உதவி பெறும் புரட்சி படைகள் ராணுவ ரீதியாகவும் விநியோக ரீதியாகவும் அல்-நுஸ்ராவுடன் தோழமை கொண்டுள்ளனர்.

இந்த அறிவிப்பு வெளியான சற்று பின்னர், சர்வதேச கூட்டுப்படையை சார்ந்த ராணுவ அதிகாரிகள் தனது பெயரை மாற்றி கொண்டதால் அதன் மீதான தாக்குதலில் இருந்து அது விடுவித்து கொள்ள முடியாது எனவும் அல்-நுஸ்ராவை தீவிரவாத அமைப்பாகவே நீடித்திருக்கிறது என உடனடியாக அறிவத்தனர். உண்மையில், ஜுலானியின் அறிவிப்பில், சர்வதேச சமூகம் சிரியாவில் தங்களது அமைப்பின் மீது கொண்டுள்ள நிலையை மறு பரிசீலனை செய்யும் என்பது போன்ற எந்தவித சமிக்ஞைகளையும் அவர் காட்டவில்லை மேலும் அவர் அமெரிக்காவும் ரஷ்யாவும் இந்த சிரிய புரட்சியின் எதரிகள் என குறிப்பிட்டார். இதுவும், எந்த விதத்திலும், ஜிஹாதிய அமைப்பிலிருந்து உடைபட்டதாக பார்க்கக்கூடாது. அந்த அறிவிப்பை வெளிப்படுத்துவதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்பு, இக்குழு கூட்டணியலிருந்து வெளியேறுவது குறித்து ஒரு முன்னனி சலஃபி ஜிஹாதிய அறிஞர், அபு முஹம்மது அல்-மக்திஸியிடம் ஆலோசனை கேட்கப்பட்டது என்றும் அந்த நடவடிக்கைக்கு அவர் ஆதரவளித்ததாகவும் செய்திகள் வெளியாயின. மற்ற ஜிஹாதிய குழுக்களும் இந்த பிரிவை உடனடியாக வரவேற்றனர். ஜுந்த் அல்-ஷாமின் தலைவர் அபு ஹம்சா அல்-ஹவ்மி, இந்த பிரிவானது எதிர்ப்பு  படையினரை ஒன்று சேர்ப்பதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்தி இருக்கும் ஒரு சாதகமான முடிவாகும் என்றும் இது சிரிய புரட்சிக்கான நலனுக்காக எடுக்கப்பட்ட முடிவாகும் என குறிப்பிட்டார்.

இந்த முடிவை அறிவிப்பதற்கு முக்கிய காரணியாக விளங்கிய பின்னனி என்ன? பிராந்திய குழுக்களுடனான ஒரு அதிகப்படியான ஒத்துழைப்பிற்கு அனுமதிப்பது,   சித்தாந்த்த்தில் ஒரு விழிப்பில்லாத நிலைக்கு செல்லக்கூடிய வாயில்களை திறந்து வைப்பது,  இரு முக போக்கை அதிகமாக பின்பற்றுவது மற்றும் “மிதவாத போக்கை வெளிக்காட்டுவது” என பலவாறாக இருக்கலாம் என யூகிக்கலாம். ஆனால் யூகத்தை ஒதுக்கி வைத்து பார்க்கையில், ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது; அல்-கய்தாவிலிருந்து பிரிவு மற்றும் அல்-நுஸ்ராவை கலைத்தது சிரியாவினுல் தங்களது அமைப்பின் மதிப்பை மேம்படுத்துவதற்காக  செயல்படுத்தப்பட்ட பொதுஜன உறவின் அடிப்படையிலான ஒரு மிகப்பெரிய நகர்த்தலாகும். இந்த அமைப்பு தனது பெயரை மாற்றும் அளவிற்கு சென்றுள்ளது இந்த வாக்கியத்திற்கு ஆதாரமாக விளங்குகிறது. அதாவது, அது தான் அனைத்து முந்தய தொடர்புகளுடன் முழுமையாக துண்டித்து கொண்டதாகவும், இதுவே எங்களது புதிய முகமாகும் என தெளிவுபடுத்தும் விதமாக கூற விரும்பியது. அல்-கய்தாவிலிருந்து பிரிந்து வந்ததே ஒரு முக்கியமான மாற்றமாக தெரிகறது. ஜுலானியின் அறிவிப்பை தொடர்ந்து, அந்த அமைப்பு ஒரு 15 அம்ச கொள்கை விளக்க அறிக்கையை வெளியிட்டது அது எவ்விதத்திலும் அதன் முந்தய அரசியல் மற்றும் சித்தாந்த நிலையிலருந்து வேறுபட்டு இருக்கவில்லை. இப்பொழுது அந்த அமைப்பிற்கு சிரியாவிற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் தனது சொந்த தோற்றத்தை நிர்வகிக்கவும் மற்றும் வெளி அமைப்புகளின் தலையீடில்லாமல்  தனித்தன்மையாக ஒரு செயற்திட்டத்தை வகுக்கும் வாய்ப்புகள் அதிகம் இருப்பதால், சிரியாவில் ஒரு வலுவான அரசியல் பங்கை இது மேற்கொள்ளலாம். இதுவே அந்த அமைப்பு அல்-கய்தாவுடன் அதன் வேறுபட்ட அரசியல் நோக்கத்தில் சேர்ந்திருந்த சமயம், இந்த மாதிரியான அரசியல் தோற்றத்தை சிரியாவினுல் வெளிப்படுத்துவது என்பது முடியாத காரியமாகும். மேலும், இந்த மாற்றங்களானது உள்நாட்டு அளவில் ஜிஹாதை மேற்கொள்ளுதலை அதிகப்படுத்தி வரும் ஜிஹாதிகளுடைய பெரும்பாலான போக்கின் ஒரு பகுதியாகும். எவ்வாறு இருப்பினும், அல்-நுஸ்ரா அதன் சித்தாந்த மூட்டையை ஏற்றுக்கொள்ளும் அவசியம் இல்லாத நிலையில் தேசத்தின் அரசுடன் எதிர்க்க வந்துள்ளது என்று கூறுவதற்கில்லை

ஜபாத் அல்-ஷாமின் உருவாக்கம் திட்டமிட்டோ அல்லது மாறாக ஏற்பட்டதோ, அது சிரயாவில் மாற்றம் ஏற்படுத்தக்கூடிய பல முக்கிய ராணுவ மற்றும் அரசியல் நிலப்பரப்பு முன்னேற்றத்தில் ஒத்து சேருகின்றது. புதியதாக இதை பார்ப்பவர்களுக்கு, புரட்சியாளர்கள் பெருவாரியான கிழக்கு அலெப்போவை சிரிய அரபு ராணுவத்திடம் இழந்தது, அது இந்த பிராந்தியத்திற்கு உள்ளேயும் வெளியேவும் செல்லும் பல பாதைகளை துண்டித்துள்ளது. இரண்டாவதாக, அமெரிக்காவும் ரஷ்யாவும் சிரியாவில் அல்-நுஸ்ராவை தாக்கவும் மீண்டும் அமைதி பேச்சுவார்த்தை தொடங்கும் ஒப்புதலை உறுதியளித்துள்ளனர். இத்தருணத்தில், இந்த பிரிவு சிரிய புரட்சியை எங்ஙனம் பாதிக்கும் என்று யூகிப்பது கடினமானது. அல்-நுஸ்ரா அல்-கய்தாவிற்கு அளித்து வந்த தனது ஆதரவை திரும்ப பெற்றதால், புரட்சி படையினரிடையே அல்-நுஸ்ராவின் மீது முன்பு கொண்ட சந்தேகத்தன்மை போல் அல்லாமல் ஒரு வலுவான ஒருங்கிணைப்பை நாம் எதிர்பார்க்கலாம்.

இதன் விளைவாக, இந்த பிரிவை அமெரிக்கா மற்றும் ரஷ்யாவுடன்  வரவேற்ற புரட்சி படையினர் மற்றும் பிராந்திய அதிகார-தரகர்கள் இடையே ஏற்கனவே எளிதல் உடையக்கூடிய அளவிலான சிக்கல் நிறைந்த உறவை மேலும் சிக்கலாக்க கூடும். சர்வதேச அளவில், இந்த பிரிவை அமெரிக்கா மற்றும் ரஷ்யாவுடன் சேர்ந்து வரவேற்ற பிராந்திய சக்திகளுக்கு இடையே மேலும் ஆழமான உட்பிளவுகளை(நீண்ட காலம் எதிர்பார்த்த) உண்டுபண்ணக்கூடும், இதை இவர்கள் அர்த்தமற்றது என நிராகரித்துள்ளார்கள்.

Reference : http://www.revolutionobserver.com/2016/07/syrias-al-nusra-announces-split-from-al-qaeda.html

துருக்கி அரசை கவிழ்க்க நடந்த ராணுவ சதிப்புரட்சியின் அரசியல்

ஜூலை 17 ஞாயிறு அன்று ராணுவ சதிப்புரட்சியானது அதிகாரப்பூர்வமாக துருக்கி நேரப்படி மாலை 4.30 மணிக்கு முடிவுற்றது என துருக்கி ராணுவப்படை ஒரு செய்தி வெளியிட்டது. இந்த ராணுவ சதிப்புரட்சியை செயலிழக்க செய்ய உதவி புரிந்த மக்களின் ஒத்துழைப்பிற்கு இந்த செய்தி குறிப்பின் மூலம் நன்றியையும் தெரிவித்தது. ரெசெப் தாய்யிப் எர்துகான் அரசை கவிழ்க்கும் முயற்சியில் இஸ்தான்புல் மற்றும் அங்காரா நகரங்களில் ராணுவ பீரங்கிகள் மற்றும் ராணுவ விமானங்கள் சீறி பாய்ந்ததை பார்த்து பெருவாரியான உலகம் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தது. தங்களின் தரப்பிலிருந்து ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் இந்த ராணுவ சதிப்புரட்சியை மேற்கொண்டவர்கள் முக்கிய நகரங்களில் படையெடுப்பு நடத்தி அதை தங்களின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வர முயன்றனர். ஆனால் எர்துகான் கைப்பேசி மூலம் தனது ஆதரவாளர்களை நோக்கி தெருக்களில் இறங்கி நாட்டை மீட்டெடுங்கள் என்று செய்தி அனுப்பிய உடன் பெருங்கூட்டத்தினர் வீதிகளில் பொங்கி எழுந்ததால் இந்த புரட்சியாளர்களை தடுத்து நிறுத்த முடிந்தது எர்துகான் அதிலிருந்து போர் புரியும் வண்ணமாக வெளிவந்து ராணுவ சதிப்புரட்சியாளர்களை நோக்கி தெளிவாக குறிப்பிட்டார் “இவ்விஷயத்திற்காக அவர்கள் பெரும் விலை கொடுக்கப்போகிறார்கள்” [1] என்று நேரடியாக ஒரு பெரும் தேடுதல் வேட்டை நடத்த தொடங்கியது, 34 ஜெனரல்கள் மற்றும் இன்சிர்லிக் விமானத்தளத்தின் கமான்டர் உட்பட பல்வேறுபட்ட நிலையிலுள்ள  6000 க்கும் மேற்பட்ட ராணுவ வீரர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர், ஆனால் இதன் களையெடுப்பு இதைவிட மிக ஆழமானது:   இந்த ராணுவ புரட்சியை தொடர்ந்து 2,745 துருக்கிய நீதிபதிகள் தங்களது கடமைநிலருந்து நீக்கப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டுளனர்.[2] இந்த ராணுவ புரட்சி தோல்வி அடைந்த உடன் எர்துகான் அவரது ஆதரவாளர்களை கொண்ட ஒரு பெரும் கூட்டத்தாருக்கு தனது செயற்திட்டம் மற்றும் நடைபெற்று கொண்டிருக்கும் போக்கு குறித்து விளக்குகையில் இவ்வாறு கூறினார்: “இந்த புரட்சி நமக்கு இறைவனிடமிருந்து வந்த அன்பளிப்பாகும் ஏனெனில் இது நமது ராணுவத்தை தூய்மையாக்க காரணமாக விளங்கும். [3]

1923 ல் துருக்கிய குடியரசு உண்டான போது ராணுவ அதிகாரியான முஸ்தஃபா கமால் உண்மையான ஆட்சியாளராக செயல்பட்டார் அவர் கிலாஃபத்தை நிர்மூலமாக்கிய பின்னர் ராணுவ படையிலிருந்த  இஸ்லாமிய ஆதரவாளர்களை அப்புறப்படுத்த தொடங்கினார். முஸ்தஃபா கமாலின் காலத்தில் துருக்கிய ராணுவம் தனது துப்பாக்கிகளை ஐரோப்பிய எதிரிகளை நோக்கி இருந்த நிலையை மாற்றி சொந்த மக்களை நோக்கி திருப்பியது, அவர்களை அவர் அடிப்படைவாதிகளாக நாட்டின் மதசார்பின்மையை எதிர்ப்பவர்களாக கருதினார். ராணுவத்தினரை மதசார்பின்மையை முன்னெடுத்து செல்பவர்களாக ஆக்குவதே அவரது நோக்கமாகும். அவரது மரணத்திற்கு பின்னர், ராணுவம் அரசாங்கம், நீதித்துறை மற்றும் ஊடகத்துறையிலுள்ள  இதர மதசார்பின்மை வாதிகள் எந்த விலை கொடுத்தேனும் மதசார்மையை பாதுகாப்பது தங்களது தலையாய பொறுப்பாக கருதினர். மிக குறிப்பாக ராணுவம் மதசார்பற்ற துருக்கியின் பாதுகாவலராக தன்னை கருதியது. மதசார்பின்மை அல்லது ராணுவத்தின் அதிகாரத்திற்கு அச்சுறுத்தல் எழுந்த அச்சமயங்களில் உதாரணமாக 1960, 1971 மற்றும் 1980 களில் அவர்கள் ராணுவ சதிப்புரட்சி மேற்கொண்டு அதிகாரத்தை தங்கள் வசம் எடுத்து கொண்டனர். 1997 ல் ராணுவம் அரசிடம் ஒரு நீண்ட கோரிக்கை வைத்தது அந்த கோரிக்கைகளை ஏற்று கொள்வதை தவிர அரசிற்கு வேறு வழி இல்லாமல் இருந்தது. அதன் பிரதம மந்திரி, நெக்மெட்டின் எர்பாகன், பல்கலைகழகங்களில் ஹிஜாப் அணிய தடை விதிப்பதற்கு சம்மதித்தார் பின்னர் அது தளர்த்தப்பட்டது, அவரது கட்சி 1998ல் முடக்கப்பட்டது, மேலும் எர்பாகன் அரசியலில் ஈடுபடவதிலிருந்து ஐந்தாண்டுகளுக்கு தடை விதிக்கப்பட்டது. துருக்கி அரசியல் நிலப்பரப்பில் ராணுவம் ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்தது மேலும் அது உருவாகிய மதசார்பின்மை அடித்தளத்திற்கும் நாட்டில் அது கொண்டிருக்கும் அதிகப்படியான நிலைக்கும் எந்தவொரு அச்சுறுத்தல் ஏற்படாதவாறு பார்த்து கொள்கிறது.

1998ல் தடைக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட போதும், எர்பாகனின் வெல்ஃபேர் கட்சியின் முன்னால் உறுப்பினர்கள் ஏ.கே.பி கட்சியை உருவாக்கினர் அதன் பின்னர் 2002 பொது தேர்தலில்  இஸ்தான்புல்லின் முன்னால் மேயரான ரெசெப் தாய்யிப் எர்துகான் தலைமை ஏற்று பெறும் வெற்றிக்கு இட்டு சென்றார். 21ம் நூற்றாண்டில் நடந்த அனைத்து தேர்தல்களிலும் ஏ.கே.பி பெரும்பான்மை வாக்கு பெற்று வெற்றி பெற்றது இதனை தொடர்ந்து எர்துகானிற்கு ராணுவம் துருக்கியில் வழக்கமாக கொண்டிருக்கும் பங்கை எதிர்க்கும் தைரியத்தை அளித்தது. (2015 ஜூன் மாதம் நடந்த தேர்தலில் பெரும்பான்மை பெறுவதில் ஏற்பட்ட இழப்பு  2015 நவம்பர் மாதம் நடந்த இடைத்தேர்தலில் ஏ.கே.பி மீண்டும் வெற்றி பெற்றது). பனிப்போரில் துருக்கி ஈடுபட்டிருந்த போதும், அதன் ராணுவம் பிரித்தானியருடன் நெருங்கிய உறவை மேற்கொண்டு வந்தது மேலும் ஐரோப்பிய கண்டத்துடன் நெருங்கிய உறவை மேற்கொண்டு அது எதிர்காலத்தில் தன்னை ஒரு ஐரோப்பிய நாடாக அடையாளம் காண விரும்பியது, ஆனால் எர்துகான் அமெரிக்காவுடன் உறவை மேற்கொள்ள ஆரம்பித்தார் அது ‘Shared Vision Document’ என்ற பெயரில் துருக்கி மற்றும் அமெரிக்க அரசுகளுக்கு இடையே அப்துல்லாஹ் குல் மற்றும் கான்டொலீசா ரைஸ் ஆகிய இருவரும் 2006 ல் கையெழுத்திட்ட ஒப்பந்தத்தின் மூலம் உச்ச நிலையை அடைந்தது. இந்த ஒப்பந்தம் ஒரு பரந்த உலகளாவிய, பிராந்திய, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் பிரச்சினைகளை உள்ளடக்கிய விஷயங்களில் அமெரிக்காவும் துருக்கியும் ஒத்துழைப்பு நல்கும் விதத்தில் அமைந்தது. [4] எர்துகானின் ஆட்சி காலத்தில் அவர் அமெரிக்கா மற்றும் துருக்கி இடையேயான உறவை பலப்படுத்தினார் அது ஈராக்கை நிலைபெற செய்வதாக இருப்பினும், குர்திஸ்தான் பிராந்திய அரசுக்கு (KRG) நிதியுதவி அளிப்பதாக இருப்பினும், இரண்டு நாடுகள் அமைத்து தீர்வு காண்பது எனும் அடிப்படையில் பாலஸ்தீன குழுக்களை பேச்சுவார்த்தைக்கு உட்படுத்துவதாகினும் மற்றும் சிரிய எதிர்ப்பு படைகளில் ஊடுருவது போன்று எர்துகான் அமெரிக்காவின் திட்டங்களுக்கு அடிமட்ட அளவிற்கு உதவி புரிந்துள்ளார். ஏ.கே.பி யின் ஒரு குழு ஒன்று கூடுதலில் அமெரிக்காவுடனான தனது செயலை சுட்டிக்காட்டினார்: “உலகெங்கும் உள்ள நாடுகளில் இன்று அமெரிக்கா  கொண்டிருக்கும் விருப்பங்களில் துருக்கியும் அதன் பெரும்பாலான விஷயங்களில் விருப்பம் கொண்டுள்ளது.  நாம் அப்கானிஸ்தானிலிருந்து ஈராக், பாலஸ்தீனம் மற்றும் பால்கன் நாடுகள் போன்று பரந்த விஷயங்களில் பொதுவான பார்வையை கொண்டுள்ளோம். ஆனால் மிக முக்கியமாக ஒரு வலுவான ஒத்துழைப்பில் நாம் இருக்கின்றோம். மிஸ்டர் ஒபாமா இங்கு வருகை தந்த போது கூறியது போன்று நாம் ஒரு மாதிரி பங்கு கொள்ளும் படி நிலையில் நுழைந்திருக்கிறோம் மேலும் நாம் அதற்கு ஏற்றவாறு செயல்பட்டு கொண்டிருக்கிறோம். இதில் சில விஷயங்கள் நாம் வெளியே கூறும் வண்ணமும் சில விஷயங்கள் வெளியே பகிர்ந்து கொள்ள முடியாததாகவும் இருக்கின்றது. துருக்கி மற்றும் அமெரிக்க உறவை துண்டாட நினைப்பவர்கள் இந்த உறவின் பல்முனை தரம் மற்றும் ஆழத்தை உதாசீன படுத்துகிறார்கள்.” எர்துகானின் தேர்தல் வெற்றி மற்றும் பிரித்தானிய வட்ட பாதையிலிருந்து துருக்கியை நீக்குவதற்கான துணிவான நகர்த்தல்கள் ராணுவத்தை கவலைக்குள்ளாக்கியது ஏனெனில் அவர்கள் அதுவரை எப்போதும் ஒரு ராணுவத்தை சாராத ஒரு ஆட்சியாளர் இவ்வளவு பொது ஜன ஆதரவை பெற்றிருந்த நிலையை எதிர் கொண்டதில்லை. குர்திய பிரச்சனையை தீர்த்து வைப்பதற்காக எர்துகான் தொடங்கிய பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு பின்னடைவு ஏற்படுத்தும் வகையில் குர்திய பகுதிகளில் ராணுவ நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ள ராணுவம் முன்வந்தது. இதற்கு பதிலடி கொடுக்கும் விதமாக துருக்கியின் அதிகார பலத்தை மாற்றும் முயற்சியில் எர்துகான் ஈடுபட்டார். அவர் அரசில் தலையிடும் உச்ச ராணுவ மன்றத்தின் சட்ட அதிகாரத்தை சுருக்கலானார். இந்த மன்றத்தின் அமைப்பில் ராணுவத்தினர் அல்லாதவரும் பங்கு பெறும் வகையில் எரதுகான் மாற்றி அமைத்தார். உச்ச ராணுவ மன்றம் ராணுவ தளபதி, அமைச்சரவையின் சில உறுப்பினர்கள் மற்றும் குடியரசின் ஜனாதிபதி – இவரே ராணுவ தளபதியும் ஆவார் போன்றவர்களை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. இந்த மன்றம் ஒரு பாதுகாப்பு மன்றம் என்பதிலிருந்து வெறுமெனே அலோசனை மன்றமாக மாறியது. அதன் வருடாந்திர கூட்டம் பணி உயர்வு, பணி நியமனம், பணி காலத்தை நீன்டிப்பது மற்றும் ராணுவ வீரர்களை ஒழுங்கு நடவடிக்கை காரணமாக பணி நீக்கம் செய்வது போன்றவற்றிற்காக ஒப்புதல் பெறுவதற்காக வேண்டி சமர்பிக்க படுகிறது. மூத்த படைத்தளபதிகளை ஓய்வில் அனுப்பவும் மற்றும் சிறையில் அடைக்கவும் 2007ல் அரசை ராணுவத்தை கொண்டு வெளியேற்றும்  ’எர்கெனெகான்’ எனும் சூழ்ச்சியை எர்துகான் பயன் படுத்தி கொண்டார். அதேபோல் 2010ல்  ’Sledgehammer’ எனும் சூழ்ச்சியை பணியிலிருக்கும் மூத்த ராணுவ அதிகாரிகளை ஒய்வு பெற்ற அதிகாரிகளுடன் சேர்த்து வழக்குகளில் சிக்க வைக்க உபயோகப்படுத்தப்பட்டது. துருக்கி வரலாற்றில் முதன் முறையாக ராணுவ அதிகாரிகள் தண்டிக்கப்படுவது மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்  மேலும் இது நாட்டில் ராணுவத்தின் பிடி பெருமளவில் தளர்ந்திருப்பதை காட்டுகிறது. இறுதியில் இரு விசாரணைகளிலும் அனைத்து பிரதிவாதிகளும் விடுவிக்கப்பட்டனர் இருப்பினும் அதற்கு சேதம் ஏற்படுத்தியாகிவிட்டது. எர்துகான் வெற்றிகரமாக ராணுவத்திலுள்ள மதசார்பின்மை அடிப்படைகளை நலிவடைய செய்து தனக்கு விசுவாசமாக உள்ளவர்களை உயர் பதவிகளில் அமர்த்தினார். ஆனால் சமீபத்திய நிகழ்வுகள் அதாவது 2015 நவம்பர் மாதத்தில் விமானப்படை தன்னிச்சையாக சிரியாவில் ரஷ்ய போர் விமானத்தை சுட்டு வீழ்த்தியது, ராணுவத்தின் விசுவாசம் எர்துகான் நம்பிக்கை கொள்ள முடியாத வேறு எங்கோ இருப்பதை உணர்த்துகிறது. இது சிரயாவில் அமெரிக்கா, ரஷ்யா மற்றும் துருக்கி உள்ளிட்ட அனைவரும் ஒரே குறிக்கோளை கொண்டிருக்கும் வேலையில் நடந்தேரியுள்ளது.ஆகஸ்து மாதம் 1ம் தேதி உச்ச ராணுவ மன்றத்தின் வருடாந்திர ஒன்று கூடல் நடக்க வேண்டியுள்ளது இதனூடே  இராணுவத்தின் ஒரு பிரிவினருக்கும் எர்துகானுக்கும் இடையே பதற்றம் முன்பு எப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு அதிக அளவில் இருப்பதை காண முடிகிறது. இதன் காரணமாக மூத்த ராணுவ வீரர்கள் உட்பட பல அதிகாரிகள் தங்களின் பணிக்காலம் விரைவில் முடித்து வைக்கக்கூடும் என்ற காரணத்தால் எர்துகானை எதிர்கொள்ள தன்னிச்சையாக இந்த ராணுவ புரட்சியை மேற்கொண்டுள்ளனர். கேனி டோருன் எனும் ஏ.கே.பி எம.பி கூறுகையில், இந்த குழுவினர் மீது தேச துரோகம் மற்றும் ஸ்லெட்ஜ் ஹேமர் வழக்குகளின் தொடர்ச்சியாக  விசாரணை தொடங்கப்பட்டது. ராணுவ புரட்சி மேற்கொள்வதற்கு சற்று முன்னர் தான் குற்றவாளிகள் பிராசிக்யூடர்களால் அழைக்கப்பட்டு நீதிமன்றத்தால் கைது செய்யப்படுவதாக இருந்தது,“ என டோருன் அல் ஜசீராவிடம் கூறனார்.[6] “அவர்கள் இந்த முன்னேற்றத்தை அறிந்த காரணத்தால் வழக்கமாக இது போன்ற ராணுவ புரட்சியை நடத்தும் நேரத்திற்கு மாற்றமாக இரவு 10 மணிக்கு மேற்கொண்டுள்ளார்கள் என நம்புகிறோம். அவர்கள் திட்டமிட்டதை போன்று அதை காலை பொழுதி்ல் செயல்படுத்தி இருப்பார்களேயானால் அவர்கள் பெற்றி பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகமாக இருந்திருக்கும்”. ராணுவத்திற்குள் ராணுவ புரட்சி மேற்கொள்ள திட்டமிடும்  நபர்களை கடந்த பல மாதங்களாக துருக்கி அதிகாரிகள் கண்காணித்து வந்தனர் என மற்றுமொரு ஏ.கே.பி அதிகாரி குறிப்பிட்டார். “தாங்கள் புலனாய்வுக்கு உட்பட்டு இருக்கிறோம் என உணர்ந்ததன் காரணமாகவே இந்த குழு ஒரு அவசரத்தில் செயல்பட்டதாகவே கருதுகிறோம்.”[7]

விமானப்படை, ராணுவ புலனாய்வுத்துறை மற்றும் தளவாடப்படையில் உள்ள சிறு குழு ஈடுபட்டது. இந்த ராணுவ சதிப்புரட்சியை ஒரு சிறு குழுவினரே மேற்கொண்டுள்ளனர் இதில் ராணுவ தளபதியின் பங்கு சற்றும் இல்லாமல் இருந்தது, ராணுவ தளபதி சூழ்ச்சியாளர்களால் சிறை பிடிக்கப்பட்டார் மற்றும் சிலர் ஊடகத்தின் வாயிலாக தங்களது எதிர்ப்பை தெரிவித்து வந்தனர். ராணுவ தலைமையிடத்தில் இருந்து ஆதரவு கிடைக்காதது தான் இந்த ராணுவ சதிப்பரட்சி தோற்று போனதற்கான முக்கிய காரணமாகும்.

இந்த தோல்வியுற்ற ராணுவ சதிப்புரட்சி குறிப்பாக இந்த ராணுவ சதிப்புரட்சியில் எதிர்ப்பாளர்களுக்கு எதிராக மக்கள் திரண்டு வந்தது எர்துகானை மேலும் வலுவடைய செய்துள்ளது, இப்போது எர்துகான் ஒரு ஆழமான சுத்தகரிப்பை செய்ய போகிறார் இது நம்பகத்தன்மையை இழந்த தங்களது விசுவாசத்தை வேறு இடத்தில் கொண்டிருக்கும் ராணுவ வீரர்களை பலவீனப்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகள் உள்ளன. இந்த குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் ஐரோப்பிய தலைவர்கள் மற்றும் ஊடகங்கள் இந்த தோல்வியுற்ற ராணுவ புரட்சியை காரணம் காட்டி எர்துகான் சர்வாதிகார போக்குடையவராக மாறி வருகிறார் என குற்றம் சாட்டி கண்டனம் தெரிவித்து வருவதை காண முடிகிறது. அவரை அப்புறப்படுத்தும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்த போதும், ஐரோப்பா தங்களுடைய நிலையை எர்துகான் மற்றும் அவருடைய செயல்களை நோக்கியே கவனம் செலுத்தி வருகின்றது. இதற்கு இன்னொரு பக்கம் அமெரிக்காவுடைய நிலையானது இந்த ராணுவ சதிப்புரட்சிக்கு எதிராக கண்டனம் தெரிவித்தும் சட்டத்தின் விதிகளை மதிக்குமாறு கோரிக்கை விடும் வண்ணம் இருந்தது, இது கடந்த தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற எர்துகானுக்கு ஆதரவான நிலையாகும்.


Reference: http://www.revolutionobserver.com/2016/07/the-politics-of-turkeys-coup.html

  [1] http://www.nytimes.com/live/turkey-coup-erdogan/erdogan-they-will-pay-a-heavy-price-for-their-treason-to-turkey/

  [2] http://in.reuters.com/article/turkey-security-judges-idINKCN0ZW0OZ

  [3] https://www.rt.com/news/351630-erdogan-turkish-military-relationships/

 [4] http://www.hurriyetdailynews.com/turkey-us-invest-hopes-in-shared-vision-document.aspx?pageID=438&n=turkey-us-invest-hopes-in-shared-vision-document-2006–07-07

  [5] AK Party Group Meet­ing, Jus­tice and Devel­op­ment Party web­site, June 29 2010,http://www.akparti.org.tr/english/haberler/ak-party-group-meeting-june-29–2010/25721

  [6] http://www.aljazeera.com/news/2016/07/turkish-putschists-acted-early-fear-arrests-160718131344577.html

  [7] http://www.aljazeera.com/news/2016/07/turkish-putschists-acted-early-fear-arrests-160718131344577.html

 

இன்றைய துருக்கியில் நடைபெறும் ஆட்சி கிலாஃபத் கிடையாதா?

இன்றைய துருக்கியானது  இஸ்லாமிய கட்சியால் ஆளப்பட்டு வருகிறது என்று பெரும்பாலான மக்கள் கருதுகின்றனர். அது தன்னகத்தே நிச்சயமாக ஒரு இஸ்லாமியரை அதிபராகவும் இன்னொரு இஸ்லாமியரை பிரதம அமைச்சராகவும் கொண்டுள்ளது. இதன் காரணத்தால் இந்த துருக்கிய மாதிரி அரசாங்கம் பொருமளவில் பிரபல்யம் அடைந்துள்ளது மற்றும் மக்களது பார்வையையும் ஈர்த்துள்ளது.  இந்த மாதிரியை கொண்ட அரசாங்கமானது அதாவது சில இஸ்லாமிய சட்டங்கள் மதசார்பின்மையோடு கலந்திருப்பதை விரும்பும் பல மேற்கத்திய அரசியல்வாதிகள் மற்றும் மதசார்பின்மை வாதிகளின் பாராட்டுதல்களை பெற்றுள்ளது ஏனெனில் அவர்கள் தாங்கள் இது மாதிரியான அரசாங்கத்துடன் எளிதில் உறவு கொள்ள முடியும் என்பதோடு இது போன்ற நிலையை ஏனைய முஸ்லிம் உலகில் பார்க்க விரும்புகின்றனர். முஸ்லிம் உலகில் பெரும்பாலோர் துருக்கி என்பது கிலாஃபத்தின் ஆட்சி முறையை கொண்டதாகவே அறிந்து வைத்திருக்கின்றனர் – இந்த கிலாஃபத்தானது ஒரு போர் குழுவை உலகின் சக்ரவர்த்திகளாக மாற்றியது. தாங்கள் இஸ்லாமிய ஆட்சி முறை படி ஆட்சி செய்கிறோம் என்ற ஏ.கே.பி கட்சியின் கூற்றினை ஆராய்ந்து பார்க்கையில் அதன் திட்டங்களில் இஸ்லாம் எவ்வகையிலும் பங்கு பெற்றிருக்கவில்லை என்றும் அது பொது மக்களிடம் அளித்து வரும் வெறும் வாய்ஜாலமே அன்றி வேறெதுவும் இல்லை. பொருளாதாரம் மற்றும் வெளியுறவு கொள்கைகள் ஏ.கே.பியின் பிரதான அடையாளங்கள் ஆகும் இரண்டுமே இஸ்லாம் அல்லாத பிற அடிப்படைகளை கொண்டு செயல்படுவதாக உள்ளது.

ஏ.கே.பி விற்கு ஆதரவு திரட்டுவதற்காக எர்துகான் சில பெரு வியாபாரிகள் பயன் பெரும் வகையில் துருக்கிக்கு உள்ளே பணம் கொண்டு வரும் வகையில் பொருளாதார கொள்கைகளை வகுத்துள்ளார். இஸ்லாம் இதை தடுத்துள்ளது மற்றும் அது சில பெரு முதலைகளிடம் சொத்துக்கள் சேரும் வகையிலான மேற்கத்திய மாதிரியிலான பொருளாதார விநியோக முறையிலிருந்து விலகி செல்லும். அதே போன்று துருக்கியின் வெளியுறவு கொள்கையில் இஸ்லாம் எந்த வகையிலும் பங்கு பெறவில்லை. இதற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணமாக எர்துகானின் துருக்கி் அரசாங்கம் இஸ்ரேலுடனான உறவை தொடர்ந்து நீடித்து வருவது இதை இஸ்லாம் முற்றிலுமாக தடுக்கின்றது. ஏ.கே.பி தன்னுடைய வெளியுறவு கொள்கையில் இஸ்லாமை எந்த விதத்திலும் உபயோகிக்கவில்லை. இஸ்ரேலுக்கு எதிராக முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்களை ஒன்று திரட்டுவதற்கு பதிலாக (சலாஹுதீன் அய்யூபி செய்தது போன்று) அல்லது அல் குத்ஸை ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து விடுவிக்கவும் இல்லை இதை செய்யும் ஆற்றல் துருக்கிக்கு இருந்த போதும், எர்துகான் வாய் சவடால் விடும் ஒரு குறுகிய சந்தர்ப்பவாத கொள்கையை இஸ்லாமிய வார்த்தைகள் பூசி தொடர்ந்து பேசி வருகிறார். துருக்கி ஒரு இஸ்லாமிய மாதிரி அரசாங்கத்தை பிரதிநிதித்துவ படுத்தவில்லை, அது உண்மையில் மேற்குலக நாடுகளை போன்று மதசார்பின்மை மற்றும் தேச நலன் அடிப்படையை கொண்டதாகும். (5)